این داستان از طریق اتحاد اخبار بومی منتشر می شود.

برای هفته گذشته ، رهبران بومی از سراسر جهان برای مجمع دائمی سازمان ملل متحد در مورد موضوعات بومی یا UNPFII در نیویورک همگرا شده اند. این بزرگترین گردهمایی جهانی مردم بومی است و این مجمع فضایی را برای شرکت کنندگان فراهم می کند تا مسائل خود را به مقامات بین المللی برسانند ، غالباً وقتی دولت های خود از اقدام خودداری کردند. مجمع امسال به چگونگی محافظت از کشورهای عضو سازمان ملل یا از حقوق مردم بومی و مکالمه ها از تأثیرات زیست محیطی صنایع استخراجی گرفته تا تغییرات آب و هوایی و خشونت علیه زنان متمرکز شده است.

این انجمن یک فضای بین نسلی است. جوانان حاضر در این شرکت اغلب در کنار بزرگان و رهبران کار می کنند تا راه حل ها را ارائه دهند و به چالش های مداوم بپردازند. Grist با هفت جوان بومی که در UNPFII حضور داشتند ، امسال با استقبال از آفریقا ، اقیانوس آرام ، آمریکای شمالی و جنوبی ، آسیا ، اروپای شرقی و قطب شمال مصاحبه کرد.

“ما همچنان به راه حل ها فشار خواهیم داد”

جوشوا آمپونسم ، 33 ساله ، از غنا و بنیانگذار سازمان جوانان آفریقای گرین ، یک گروه به رهبری جوانان در آفریقا است که باعث پایداری انرژی می شود. او همچنین مدیر صندوق عدالت آب و هوایی جوانان است که فرصت های بودجه ای را برای تقویت مشارکت جوانان در راه حل های تغییر آب و هوا فراهم می کند.

از آنجا که دولت ترامپ بودجه ای را برای توسعه بین المللی یا USAID از آژانس ایالات متحده بیرون کشید ، آمپونسم مردم و گروههایی را که با آنها کار می کند ، از دست دادن کمک های مالی رنج می برد.

او می گوید ، این جوان بودن در حال مبارزه با تغییرات آب و هوا در حال حاضر دشوار است. به گفته صندوق عدالت آب و هوایی جوانان ، کمتر از 1 ٪ کمک های مالی آب و هوا به برنامه های تحت رهبری جوانان می روند.

وی گفت: “من فکر می کنم همه بسیار نگران هستند.” “این منجر به اضطراب زیادی می شود.”

آمپونسم به طور خاص از اهمیت گروه هایی مانند ابتکارات کشیش جوانان آفریقا یاد کرد – ائتلافی از جوانان که حیواناتی مانند گوسفند یا گاو را پرورش می دهند. براساس یک گزارش ، کشیش ها برای رسیدگی به تغییرات آب و هوایی به پشتیبانی نیاز دارند زیرا کار گوسفند و گاو گله دار دشوارتر می شود زیرا خشکسالی و کمبود منابع همچنان ادامه دارد.

وی گفت: “مهم نیست که چه اتفاقی می افتد ، ما خواهیم ایستاد و ما می جنگیم و ما همچنان به راه حل ها ادامه خواهیم داد.”

مواد معدنی بحرانی در گرینلند

Aviaaja Isaksen ، 27 ساله ، Inuit و عضو برنامه مشارکت جوانان شورای INUIT شورای INUIT است ، گروهی که هدف آن توانمندسازی نسل بعدی رهبران قطب شمال است. ایزاکسن اصالتاً اهل نووک ، پایتخت گرینلند است و این اولین سال حضور وی در UNPFII است. هفته گذشته او با مدرک حقوق خود از دانشگاه کپنهاگ فارغ التحصیل شد. او در ابتدا برای کمک به حمایت از حقوق اینویت گرینلند ، تحصیل در قانون را آغاز کرد.

به تازگی ، گرینلند به دلیل علاقه دولت ترامپ در دستیابی به زمین و منابع آن – از جمله مواد معدنی مورد نیاز برای انتقال سبز ، مانند لیتیوم و نئودیمیم – یک کانون جهانی بوده است: هر دو برای وسایل نقلیه برقی بسیار مهم هستند.

ایزاکسن گفت: “برای من ، صحبت کردن به نمایندگی از اینویت گرینلند بسیار مهم است.”

گرینلند حدود 80 ٪ بومی است و اکثریت قریب به اتفاق جمعیت در آنجا نمی خواهند که ایالات متحده از پادشاهی دانمارک کنترل کشور را کنترل کند. بسیاری دیگر می خواهند کاملاً مستقل باشند.

وی گفت: “من نمی خواهم که هیچ حکمی با حاکمیت ما آشفتگی کند.”

ایزاکسن گفت اولین بار در این مجمع او را به بحث وسیع تری در مورد حقوق جهانی بومی متصل کرده است – مکالمه ای که وی از پیوستن به آن هیجان زده است. او می خواهد در مورد سیستم پیچیده سازمان ملل اطلاعات بیشتری کسب کند ، بنابراین این سفر در مورد آماده شدن برای آینده است.

بودجه حفاظت از جنگلهای بارانی

سیندی سیزا اندی آگوندا ، 30 ساله ، کیچوا از اکوادور در آمازون است. او در نیویورک است تا در مورد تغییرات آب و هوا ، سلامت زنان و بحران آب و هوا صحبت کند. وی در مورد تابلویی با گروهی از زنان بومی دیگر در مورد چگونگی تأثیرگذاری مردسالاری و خشونت استعماری در زنان در زمان رشد ناآرامی های جهانی – به ویژه در آمازون ، جایی که جنگل زدایی جنگل های مهم برای قبیله Kitchwa را ویران می کند ، صحبت کرد.

وی گفت: بودجه بین المللی در بسیاری از محافظت از جنگلهای بارانی آمازون تأثیر می گذارد. به عنوان نمونه ، سال گذشته ایالات متحده موافقت کرد که حدود 40 میلیون دلار از طریق USAID به کشور ارسال کند – اما پس از آن دولت ترامپ بیشتر بخش را در ماه مارس فسخ کرد.

وی از طریق یک مترجم گفت: “برای ادامه کار و مراقبت از سرزمین های خود ، جنگلهای بارانی و مردم ما ، ما به کمک نیاز داریم.” حتی وقتی بودجه بین المللی به منظور محافظت از زمین های بومی به سایر کشورها می رود ، تنها حدود 17 درصد به دست ابتکارات تحت رهبری بومی پایان می یابد. وی گفت: “در کشور من ، برای مقامات دشوار است که ما را در نظر بگیرند.”

او گفت ، با وجود این ، او به آینده امیدوار بود و امیدوار است که آن را به COP30 در برزیل ، گردهمایی بین المللی که به تغییرات آب و هوایی می پردازد ، برساند ، اگرچه احتمالاً باید خودش این لایحه را پشت سر بگذارد. وی گفت که قبایل بومی آمازون کسانی هستند که هر روز برای محافظت از سرزمین های خود می جنگند و وی گفت کسانی که این رابطه با جنگل را دارند ، باید دانش اجدادی را با جهان در مکانهایی مانند UNPFII و COP30 به اشتراک بگذارند.

وی گفت: “اگر می خواهیم خوب زندگی کنیم ، اگر بخواهیم هویت فرهنگی ما زنده بماند ، نمی توانیم متوقف شویم.”

تصویر بنر: ردیف بالا از چپ به راست: Averi Doxtator ، Liudmyla Korotkykh ، Toni Chiran ، Aviaaija Baadsgaard. ردیف دوم از چپ به راست: سیندی سیزا اندی آگوندا ، جوشوا آمپونسم ، جانل دیموس-کوری. تصویر حسن نیت از Grist.

این داستان از طریق اتحاد اخبار بومی منتشر می شود.

نمایندگان بومی در سازمان ملل متحد زنگ هشدار را برای مردمان جدا شده در آمازون افزایش می دهند