BAMAKO – بوراما تراوره و برادرش که اکنون 20 و 29 ساله هستند ، در امتداد سواحل رودخانه نیجر بزرگ شدند. کارهای روزمره آنها همیشه ساده بوده است: شبکه های خود را ریخته و خانواده خود را تأمین می کنند. اما اکنون ، انتظار طولانی شده و کمیاب است. شش بازیگران تقریباً هیچ چیز به دست نمی آورند. در بهترین حالت ، تعداد انگشت شماری از ماهی های کوچک. بعضی اوقات شبکه ها خالی می شوند – یا پر از زباله های پلاستیکی.

به گفته ماهیگیران در باماکو ، پایتخت مالیان ، این وضعیت نتیجه مستقیم فعالیت های انسانی – به ویژه ، پنالتی طلا با لایروبی و آلودگی پلاستیک است – که باعث تحقیر اکوسیستم رودخانه نیجر می شود و منجر به بازده پایین تر برای ماهیگیران می شود.

به گفته وزارت شیلات ، “مالی هر ساله به 300000 تن ماهی نیاز دارد ، در حالی که تولید سالانه این کشور 130،000 تن است.”

رودخانه نیجر ، که 4،200 کیلومتر (2600 مایل) از جمله بیش از 1600 کیلومتر (1000 مایل) در مالی را طی می کند ، به ویژه در باماکو به طور فزاینده ای آلوده می شود. اکنون آب گل آلود و پر از کیسه های پلاستیکی است. گزارشی از Greenpeace تخمین می زند که هر سال ، رودخانه نیجر 35000 تن زباله پلاستیکی را به دریا منتقل می کند.

Traoré ، ماهیگیر جوان می گوید: “هر شب ، ساکنان محلی از تاریکی برای ریختن زباله های خود در رودخانه استفاده می کنند.” “این رفتار غیرمسئولانه یک مشکل جدی است ، نه تنها برای ما ماهیگیران بلکه برای کل صنعت ماهیگیری.”

Traoré عوارضی را که زباله های پلاستیکی در معیشت وی به دست می آورند ، برجسته می کند: “این وضعیت تنها منبع درآمد ما را تهدید می کند.” او می گوید گسترش کیسه های غیر تخریب پذیر در رودخانه باعث اختلال در اکوسیستم آبزی و زندگی برای ماهیگیران می شود.

“ما قبلاً قادر بودیم چندین بار یک pirogue را پر کنیم”

یک مطالعه 2017 که در مجله منتشر شده است لیست های علوم و فناوری محیط زیست رودخانه نیجر در میان 10 رودخانه برتر آلوده جهان به دلیل پلاستیک که به دریا منتقل می شود. و آلودگی پلاستیک تنها نگرانی نیست.

در مالی ، گزارشی از ایالت رودخانه نیجر ، که در دسامبر سال 2018 توسط ABFN ، آژانس دولتی مسئول مدیریت رودخانه منتشر شد ، به منابع آلودگی در طول آبراه اشاره می کند. از جمله اینها لایروبی برای طلا است. این گزارش نشان می دهد که استفاده از مواد شیمیایی مانند جیوه و سیانید در طی این عملیات ، آب را آلوده می کند و به آرامی آنچه را که از زندگی آبزی رودخانه باقی مانده است ، مسموم می کند.

لایروبی برای طلا اکنون درست در قلب باماکو اتفاق می افتد. شرکت های محلی و افراد خصوصی در جستجوی طلا ، بستر رودخانه را تحریک می کنند – فعالیتی که زیستگاه های ماهی طبیعی را از بین می برد.

پدر تراوره ، یاموسا تراوره می گوید: “من حدود 40 سال است که ماهیگیری می کنم.” “پیش از این ، ما می توانستیم چندین بار یک pirogue را پر کنیم. امروزه ، پر کردن حتی نیمی از pirogue یک مبارزه است. لایروبی طلا یکی از دلایل اصلی است. آب را آلوده و آلوده می کند. در نتیجه ماهی های کمتری و کمتری وجود دارد.”

در مواجهه با این چالش ها ، بسیاری از ماهیگیران مجبور شده اند به دنبال معیشت دیگری باشند. در میان آنها ، مادر فاروتا ، یک ماهیگیر سابق از موپتی ، در حدود 640 کیلومتری (400 مایل) از باماکو واقع شده است. ماهیگیری در خانواده اش دوید ، از پدر و پدربزرگش درگذشت ، اما در سالهای اخیر برای امرار معاش کافی نبود. هنگامی که ماهی در موپتی کمرنگ تر شد ، فاروتا زادگاه خود را برای باماکو ترک کرد.

به جای ماهیگیری ، فاروتا شروع به غواصی به بستر رودخانه کرد تا ماسه را استخراج کند و به یک ماینر ماسه تبدیل شود. با این حال ، این فعالیت همچنین پایین رودخانه را مختل می کند ، زیستگاه های ماهی را از بین می برد و کیفیت آب را تحقیر می کند و مبارزات بیشتری را که ماهیگیران با آن روبرو هستند ، ترکیب می کند.

فاروتا می گوید: “فقط ماهی کافی به دلیل فعالیت های انسانی باقی نمانده است.” “بنابراین من والدینم را پشت سر گذاشتم تا ماسه های من را از رودخانه در اینجا در باماکو قرار دهم. این کار به من اجازه داده است تا خانه خود را بسازم.”

قوانینی وجود دارند ، اما اجرا نمی شوند

ماده 62 قانون معدن سال 2023 مالی به وضوح بیان می کند که “بهره برداری از مواد معدنی در بستر رودخانه ها با لایروبی یا هر روش دیگری ممنوع است”. با وجود این ، اجرای بر روی زمین ضعیف است. لایروبی برای طلا در بالادست باماکو ادامه دارد و تهدیدی جدی برای محیط آبزی ایجاد می کند.

سیدو کانته ، یک متخصص شیلات و آبزی پروری ، می گوید: “لایروبی ها در صورت وجود تعداد زیادی از آنها ، محیط آبزی را تهدید می کنند ، زیرا آنها گل و لای را ایجاد می کنند که کیفیت آب را کاهش می دهد. برخی از محصولات جانبی مانند روغن زباله نیز می توانند ماهی را از بین ببرند.”

Yamoussa Traoré ، ماهیگیر بزرگتر ، همچنین رئیس انجمن Bozo Ko است که در سال 2016 برای متحد کردن گروه قومی بوزو که او و پسرانش متعلق به آن هستند ، تأسیس شد و برای محافظت از میراث مشترک خود: رودخانه نیجر. او ابراز ناامیدی از وضعیت فعلی. وی می گوید: “ما این وضعیت ناگوار را به شهربازی و بخش آب و جنگل گزارش داده ایم ، اما هیچ چیز تغییر نکرده است. ما کاملاً ناامید هستیم.”

یاموسسا تراوره می گوید برخی از افراد راه حل جزئی برای کاهش سهام ماهی پیدا کرده اند. وی می گوید: “کشاورزی ماهی می تواند به جبران کمبود رودخانه کمک کند.” “متأسفانه ، همه وسیله ای برای پیگیری این جایگزین ندارند.”

این داستان برای اولین بار در اینجا به فرانسوی در 18 آوریل 2025 به عنوان بخشی از برنامه کمک هزینه تحصیلی مونگابای آفریقا برای روزنامه نگاری محیط زیست منتشر شد.

تصویر بنر: رودخانه نیجر در باماکو ، مالی. تصویر توسط Mariam Sanogo برای Mongabay.

استناد:

اشمیت ، C. ، Krauth ، T. ، & Wagner ، S. (2017). صادرات بقایای پلاستیکی توسط رودخانه ها به دریا. علوم و فناوری محیط زیست ، 51 (21) ، 12246-12253. doi: 10.1021/acs.est.7b02368

حقوق ماهیگیری و اشتباهات ، ماهیگیران آفریقای جنوبی در مقیاس کوچک بازی می کنند

در سیل مرتبط با آب و هوا ، یک رودخانه اوگاندا سمی می شود

نشت گاز از سکوی BP در آفریقای غربی ، ماهیگیران ، محیط زیست را نگران می کند

بازخورد: برای ارسال پیام به نویسنده این پست از این فرم استفاده کنید. اگر می خواهید یک نظر عمومی ارسال کنید ، می توانید این کار را در پایین صفحه انجام دهید.