انگلیس در توافق نامه ای که در 22 مه امضا شد ، ادعای اقیانوس هند از موریس را به مجمع الجزایر چاگوس تشخیص داد.

در حالی که نخست وزیر موریتیان ناوین رامگولام از این توافق ستایش می کرد ، واکنش های مختلفی از سوی بسیاری از چگوسیان ، ساکنان اصلی جزایر را به وجود آورد. از سال 1968 ، آنها توسط حاکمان استعمار انگلیس از زنجیره ای جزایر آواره شدند تا یک پایگاه نظامی ایالات متحده در دیگو گارسیا ، بزرگترین جزیره مجمع الجزایر را برپا کنند. سالها ، چاگوسی ها خواستار حق بازگشت به خانه های جزیره خود بودند.

مجمع الجزایر Chagos شامل تقریباً 60 جزیره در اقیانوس مرکزی هند است. تصویر توسط آندرس الگرایا/مونگابای.

در سال 2010 ، انگلستان به طور یک جانبه یک منطقه حفاظت شده دریایی (MPA) را در چاگوس تأسیس کرد ، وسیعی از 640،000 کیلومتر مربع (245،000 مایل مربع). این یکی از بزرگترین MPA های بدون در جهان و خانه نزدیک به 800 گونه ماهی ، از جمله 50 نوع کوسه ، تقریباً 18 گونه از دریا و نزدیک به 300 گونه مرجان های صخره ای است که برخی از سالم ترین صخره های جهان محسوب می شوند.

با این حال ، MPA توسط Chagossians به عنوان بهانه ای برای دور نگه داشتن چاگوسیان و نمونه ای از گرفتن اقیانوس مورد انتقاد قرار گرفت.

بیشتر چگوسیان به زور به موریس یا سیشل همسایه آواره شدند. برخی از آنها انگلیس را به خانه خود تبدیل کرده اند.

الیویه بانکولت ، که رئیس گروه پناهندگان چاگوس مستقر در موریس است ، به مونگابای گفت: “ما سالهاست که برای بازگشت و جبران خسارت خود می جنگیم.” “به جای اینکه چیزی نداریم ، بهتر است ما از این فرصت استفاده کنیم.”

تصمیم برای به رسمیت شناختن ادعاهای موریتی در مورد چاگوس با مخالفت برخی از چاگوسی هایی که در انگلستان زندگی می کنند با مخالفت روبرو شده است: “من با من مشورت نکردم و این خواسته های من نیست.” او و یکی دیگر از Chagossian ، Bertrice Pompe ، یک چالش حقوقی را برای متوقف کردن این معامله آغاز کردند و گفتند که این اجازه را نمی دهد تا به خانه های خود در دیگو گارسیا بازگردند. یک دادگاه انگلیس چالش آنها را رد کرد.

دوگاس گفت: “حقوق بشر ما بارها و بارها نقض شده است.” “من فکر نمی کنم که من هرگز قادر به حل و فصل زادگاه خود باشم.”

موریس می تواند یک برنامه اسکان مجدد را در تمام جزایر به جز دیگو گارسیا اجرا کند ، که به عنوان یک پایگاه نظامی تحت کنترل انگلیس خواهد بود. در یادداشت توضیحی که به این توافق نامه پیوست ، گفت: “هیچ شرایطی وجود نخواهد داشت که موریس بتواند مانع از کنترل کامل بریتانیا یا ایالات متحده بر عملیات از دیگو گارسیا شود.”

انگلیس موافقت کرد که برای چاگوسی ها 40 میلیون پوند (54 میلیون دلار) صندوق اعتماد ایجاد کند و مبلغ سالانه 45 میلیون پوند (60.7 میلیون دلار) را برای 25 سال برای رفاه موریتی ها پرداخت می کند.

سؤالاتی که هنوز در مورد سرنوشت منطقه محافظت شده دریایی Chagos وجود دارد. دولت موریتین متعهد شده است تا MPA موریتی را راه اندازی کند ، و انگلیس موافقت خود را برای کمک به آن موافقت کرد ، اما این جزئیات هنوز بین دو کشور انجام می شود.

تصویر بنر: نمایی از سالومون آتول ، بخشی از مجمع الجزایر Chagos. تصویر توسط آن شپرد از طریق ویکی مدیا (CC BY-SA 3.0).