نوارهای باریک گیاهان گلدار در امتداد لبه های جاده ای می توانند از تنوع پروانه ای بالا ، اخیر پشتیبانی کنند مطالعه کردن از سنگاپور پیدا کرده است.

در اواخر سال 2023 ، محققان 101 آستانه جاده را مورد بررسی قرار دادند – نوارهای سبز کاشته شده در کنار جاده ها – در سراسر شهر گرمسیری شهر سنگاپور ، 56 گونه پروانه که از شهد از 96 گونه گیاه گلدار تغذیه می شوند ، در مجموع 1.320 بار.

“تاراکا اس. پریادراشانا و ایلانور م. اسلاید ، از دانشگاه فناوری نانیانگ (NTU) در سنگاپور ، در یک ایمیل مشترک به مونگابای گفت:” تعجب آور ترین نتیجه این بود که دید که چقدر حتی در جاده های پروانه ای که به خوبی اداره می شوند ، می توانند در حمایت از جوامع پروانه ای حتی در حمایت از جوامع پروانه ای موثر باشند. “

این مطالعه نشان داد که همه به جز شش گونه از 96 گونه گیاهی که پروانه های بازدید شده از آن استفاده نشده اند.

نویسندگان گفتند این نشان می دهد که در شهرهای گرمسیری ، جایی که گل و پروانه فعالیت در طول سال اتفاق می افتد ، فضاهای سبز کنار جاده می تواند به عنوان “زیستگاه معنی دار” برای پروانه ها حتی اگر با گونه های غیر بومی کاشته شود ، باشد.

محققان می گویند ، بسیاری از شهرها به طور مرتب گیاهان کنار جاده را برای “جذابیت زیبایی شناسی” و دید بهتر راننده قطع می کنند. با این حال ، این مطالعه نشان داد که آستانه هایی با تنوع بیشتر گیاهان گلدار که به طور مکرر برش داده می شوند و دارای ارتفاعات مختلف گیاهی هستند ، از تنوع پروانه ای بیشتری نسبت به آنهایی که دارای “پوشش گیاهی یکنواخت و مسطح” هستند ، پشتیبانی می کند.

نویسندگان به Mongabay گفتند که غنی از گل ، و کمتر برش ، “روشی مقرون به صرفه و کارآمد برای پشتیبانی از گرده افشانی های شهری بدون نیاز به نوارهای بسیار گسترده ای از پوشش گیاهی ارائه می دهد.”

جای تعجب نیست که محققان دریافتند که با افزایش چگالی ترافیک و سرعت خودرو ، تنوع پروانه در جاده کاهش می یابد. “[W]محدودیت سرعت کاهش سرعت ممکن است همیشه امکان پذیر نباشد ، ترویج ترافیک کندتر در مناطق مسکونی و ادغام طرح های آستانه جاده ای دوستانه تنوع زیستی می تواند به کاهش تأثیر ترافیک و همچنین بهبود ایمنی عابر پیاده کمک کند. “

محققان همچنین دریافتند که فضاهای سبز بزرگتر در اطراف آستانه ها تأثیر مثبتی دارند پروانهبشر

Priyadarshana و Slade گفت: “اتصال زیستگاه های خطی کوچک مانند آستانه های جاده ای در مقیاس محلی به فضاهای سبز بزرگتر مانند پارک ها ، باغ ها یا بقایای طبیعی در مقیاس چشم انداز بسیار مهم است.” آنها افزودند که “شبکه وسیع تر از فضای سبز” تأمین حیاتی گیاهان شهد و میزبان برای لارو پروانه ای را فراهم می کند ، و با کاهش تأثیر شدید شرایط آب و هوایی “مینی محیط های منجر به پروانه ها را ایجاد می کند.”

نویسندگان گفتند که مطالعه آنها به شکاف پژوهشی می پردازد زیرا بیشتر مقالات مربوط به زیستگاه های Verge Road از مناطق معتدل است ، در حالی که آنها یک شهر گرمسیری به سرعت شهرنشینی را مورد بررسی قرار داده است. سنگاپور گمشده تقریباً تمام جنگل های اصلی آن تا نوبت 20^دومین قرن ، اما تلاش های سبز از دهه 1960 منجر به حدود 50 ٪ از زمین های سنگاپور در حال حاضر گیاهی ، عمدتاً به عنوان پارک های شهری و جنگل های ثانویه شده است. نویسندگان گفتند: “سنگاپور ، که با ادغام زیرساخت های سبز در برنامه ریزی شهری ، به” شهری در طبیعت “تبدیل شده است ، به عنوان الگوی ارزشمندی برای سایر شهرهای گرمسیری عمل می کند.”

بنر از یک پروانه راه راه Albatross (Appias Libythea) در یک گیاه قرمز Leea (لیا روبرا) ، با احترام از NTU سنگاپور.