یک مطالعه جدید نشان می دهد که دانشمندان احتمالاً استرس گرما را بر روی صخره های مرجانی در اقیانوس اطلس جنوبی دست کم گرفته اند و بیشتر نگرانی های مربوط به سفید شدن مرجان را در میان تغییرات آب و هوا ایجاد می کنند.

این مطالعه خاطرنشان می کند که در حالی که کارائیب و هند و اقیانوس آرام از برنامه های طولانی مدت اقیانوس و برنامه های نظارت بر مرجان تثبیت شده اند ، اقیانوس اطلس جنوبی عقب مانده است و باعث ایجاد شکاف در درک می شود. به عنوان مثال ، بسیاری از صخره های برزیل در آبهای عمیق و تیره قرار دارند. مطالعات قبلی حاکی از آن است که این شرایط کم نور کم می تواند صخره ها را به عنوان گرم اقیانوس ها به مرجان تبدیل کند.

با این حال ، “این کار دشوار است که بگوییم این یک پناهگاه است زیرا ما تاریخ خود را نمی دانیم. بنابراین ، ما نمی توانیم با اطمینان بگوییم ،” Giovanna Destri ، دکتری. دانشجو با دانشگاه سائوپائولو در برزیل و نویسنده اصلی مطالعه ، در یک تماس ویدیویی به مونگابای گفت.

برای درک بهتر این تاریخ ، Destri و تیمش به 40 سال داده های اداره ملی اقیانوسی و جوی ایالات متحده (NOAA) برای 33 سایت صخره ای در سراسر اقیانوس اطلس جنوبی ، عمدتا در سواحل آفریقا و برزیل پرداختند.

آنها شدت ، مدت و فرکانس هر رویداد گرمایش را در طی چهار دهه گذشته ارزیابی کردند تا تصویری کامل از روند گرم شدن در منطقه ایجاد کنند.

در این مطالعه افزایش شدید قسمت های استرس گرما به مرور زمان نشان داده شده است. از سالهای 1985-89 ، 10 قسمت مهم وجود داشت ، به طور متوسط ​​دو سال. از سالهای 1990-99 ، 31 قسمت وجود داشت ، رقمی که از 2000-09 ثابت بود. با این حال ، از 19-19010 81 رویداد رخ داده است. فقط در پنج سال گذشته ، 2020-24 ، 75 قسمت وجود داشته است ، تقریباً 15 سال در سال.

Destri گفت: “ما حوادث زیادی داشتیم که حتی متوجه آن نشده ایم.”

بسیاری از این حوادث استرس گرما همزمان با اپیزودهای جهانی سفید کننده است که وقتی آب اقیانوس ها خیلی گرم می شوند و صخره ها جلبک های همزیستی خود را بیرون می آورند ، شکننده و مستعد ابتلا به بیماری هستند. با توجه به زمان ، بسیاری از صخره ها می توانند بهبود یابند. اما حوادث گرمای استرس زا به طور فزاینده ای مکرر است ، و بسیاری از مرجان ها قبل از اعتصاب موج گرمای دریایی دیگر زمان کافی برای بهبودی ندارند. به عنوان مثال ، برخی از صخره ها در قسمت جنوبی منطقه مورد مطالعه ، در نزدیکی جزیره کویمادا گراند ، در 40 سال گذشته با بیش از 20 رویداد استرس گرما روبرو بودند که به طور متوسط ​​هر دو سال به طور متوسط.

محققان چند نقطه روشن را پیدا کردند: یک سایت در نزدیکی ریو دوژانیرو به هیچ وجه استرس گرمای ثبت شده را نشان نداد ، شاید به دلیل افزایش آب خنک. علاوه بر این ، در جزیره سائو تومی آفریقا و لیبرویل ، طولانی ترین فاصله بین حوادث استرس نزدیک به 29 سال بود.

محققان خاطرنشان می کنند: “فراوانی قسمت های استرس حرارتی با گذشت زمان افزایش یافته است … در همه مناطق به جز آفریقا.”

Destri گفت که وی امیدوار است که از این مطالعه برای اولویت بندی محافظت از آسیب پذیرترین صخره ها در برابر آلودگی و آسیب جسمی استفاده شود تا به آنها کمک کند تا در کنترل اثرات تغییرات آب و هوایی بسیار سخت تر شود.

عکس بنر: یک صخره مرجانی در پارک ملی دریایی Abrolhos برزیل توسط روبرتو کاستا پینتو از طریق Wikimedia Commons (CC BY-SA 4.0).